Pristalica.by
Навіны Мінскага раёна
23.03.25
“Каладзішчанец стварыў незвычайную галерэю ў аграгарадку. Яе канцэпцыя вас здзівіць”
Валерыя Грамовіч-Рэут
“Што першае прыходзіць на розум пры згадванні аграгарадка Калодзішчы? Высокія платы і велізарныя дома! Тут, як і ў многіх населеных пунктах, не хапае дружбы і зносін паміж суседзямі, бо многія могуць жыць побач з адзін адным 10 гадоў, але так і не пазнаць, хто і чым займаецца. Такі час, што тут сказаць. Але ёсць сярод нас людзі, якія прыбіраюць усе рамкі і паказвае сваім прыкладам, што трэба часам быць больш адкрытым.
Вуліца Мінская ў аграгарадку літаральна пару тыдняў таму змянілася. Цяпер каля аднаго дома па вечарах можна заспець дзясяткі людзей за зносінамі. А прычынай таму паслужыў акварыум. І так, не ў рыбках тут справа!
Артур разам з жонкай жывуць у Калодзішчах каля 17 гадоў. Калісьці ўвагу да іх дома прыцягваў размаляваны рознымі карцінамі плот, а цяпер ад яго застаўся толькі шэры бетон і ледзь прыкметныя сляды фарбаў.
– Малявалі тут не толькі мы, але і сябры, суседзі… але цяпер у нас ёсць іншае творчае вар’яцтва, – распавядае каладзішчанец. – Адным снежаньскім раніцай я прачнуўся з ідэяй аб праекце! Перш за ўсё падзяліўся думкамі са сваёй сям’ёй, натуральна.
І панеслася… Артур не з тых, хто толькі прыдумляе, але і заўсёды ўсё задуманае ўвасабляе ў жыццё. Ужо сёння, калі падыдуць да ўчастку сям’і, многія губляюць дар прамовы. І так, мы былі не выключэннем.
Уявіце сабе вялікі акварыум: вышэй вас у два разы, а шырынёй метраў у 6. Менавіта такое збудаванне з’явілася ў самага пачатку ўчастка сямейства. Праўда, тут жывуць не рыбкі, а мастацтва. Праз шкло можна ўбачыць галерэю, у якой, акрамя карцін жонкі Артура, стаяць крэслы, столік, камін і мальберт. А па вечарах ўнутры акварыума можна і заспець людзей.
– Усё наша жыццё-гэта перфоманс! Вось тут сустракаюцца паралельныя светы, якія размяжоўвае Шкло. Самае галоўнае: мы паказваем гэтым праектам людзям, што можна і трэба быць адкрытымі, – адзначае суразмоўца.
Пры гэтым не трэба баяцца падысці да незвычайнай галерэі
Артур прадумаў усё да дробязяў, таму і зрабіў спецыяльную назіральную пляцоўку каля акварыума. Цяпер перфоманс і ўнутры незвычайнага збудаванні, і перад ім.
– Ніводнай негатыўнай рэакцыі на праект я яшчэ не атрымаў. Ды і такога не можа быць, бо калі сапраўды прыгожа, то гэта дзівіць усіх! – лічыць Артур.
Дарэчы, на пытанне, як да яго прыйшла такая ідэя, каладзішчанец адказвае так: «няма неабходнасці тлумачыць гэта. Каб зразумець чалавека, трэба пражыць яго жыццё. Толькі тады вы зразумееце яго, а па-іншаму да вас будуць даходзіць нейкія водбліскі або ўрыўкі…»
Час, калі акварыум становіцца чароўным, – гэта раней раніцу
Па словах стваральніка праекта, ёсць два перыяды, калі месца ажывае і гуляе рознымі фарбамі. Штодня ў 4.30 Артур прыходзіць у акварыум для адной важнай місіі-змяніць карціну на мальберце.
– А вось тыя, што вісяць, я буду мяняць раз на месяц. Цяпер 5 карцін, але гэта не значыць, што менавіта гэтая колькасць будзе захавана. Магчыма, у наступным месяцы будзе 3 працы жонкі, а затым 10… усё будзе вырашацца і рабіцца ў адзін момант, у гэтым і ёсць разыначка, – тлумачыць суразмоўца.
Дарэчы, пакуль ні адна душа не заспела гэты чароўны час. Гэта тое ж самае, як назіраць за тым, як лялечны домік ажывае ноччу ці як пекар перад самым адкрыццём булачнай выстаўляе ўсё на вітрыну.
– Аналагаў я нідзе не сустракаў. Можа, і ёсць у свеце нешта падобнае, але пра гэта мы не ведаем, – адзначае Артур. – Але яшчэ раз чараўніцтва гэтага месца відаць па вечарах. Як толькі сыходзіць сонца і ўключаецца тут цёплае святло, пачынаецца магія вар’яцтва.
І вось тады мінакі бачаць жыццё ўнутры акварыума. Як сям’я праводзіць вечар, размаўляючы пра мастацтва і жыцця за кубачкам гарбаты. І кожная дэталь дапаўняе карціну, робячы яе яшчэ больш зачаравальнай.
Што засталося зрабіць?
Адразу скажам, што сам акварыум ўжо гатовы на 100%. Артуру засталося змяніць плот.
– Цяпер мы агароджу рыхтуем да работ: адмываем, каб затым нанесці новыя карціны. Праз гады мы зноў адраджаем тое, што з’явілася ў нас больш за 10 гадоў таму. І вось праз прызму мінулага і новага погляду на жыццё з’явіцца нешта зусім новае! – расказвае каладзішчанец. – І калі раней маглі пакінуць свой след многія знаёмыя на плоце, то зараз мы нікога не падпусцім! Тут будзе толькі наша сям’я. Гэта значыць кожны з нас мае права намаляваць, пакінуць нешта новае. Мы паглядзім самі, як змяніўся малюнак праз 17 гадоў.
https://pristalica.by/23032025/kolodishhanecz-sozdal-neobychnuyu-galereyu-v-agrogorodke-ee-forma-vas-udivit/
